***
- Taeuś !! - żuciłam cię mu na szyję.
- Puść mnie! - z zdenerwowaniem chłopak odepchną mnie od siebie. Nie powiem że nie zrobiło mi się smutno.
- Co tu się dzieje? - usłyszałam męski głos z zewnątrz po chwili w drzwiach pojawił się chłopak o nieokreślonym kolorze włosów. - Kim ty jesteś?! Nie wiem ja zdobyłaś nasz adres, ale jeżeli stąd nie pójdziesz to będzie z tobą źle. Więc radzę ci...
- Zamknij się!- już nie wytrzymałam, słyszałam że RapMonster jest wkurzający ale no bez przesady. Żeby tak naskakiwać na obcą osobę. Rozumiem fanki itp. ale żeby tak od razu grozić. (xD) - Naprawdę mnie nie pamiętasz? - spojrzałam na Tae smutno.
- Nie, a powinienem?
- V, chodź po co z nią roz...
- Powiedziałam żebyś przymkną japę! - obydwoje spojrzeli na mnie z zdziwieniem.
- Rozumiem że dawno się nie widzieliśmy, no ale bez przesady. Mógłbyś zapamiętać swoją kuzynkę. - spojrzałam na niego zakładając ręce pod piersiami.
- Nie możliwe... - spojrzał z niedowierzeniem w oczach.
- Skoro nie wierzysz to skąd wiem że jak miałeś 8 a ja 6 lat, to ubierałeś się w moje sukienki i udawałeś księżniczkę na białym rumaku, którym tak przy okazji był mój pies, w sumie teraz twój pies... Biedna Czimi pewnie do dziś pamięta te drastyczne sceny... - do tej pory patrzyłam się gdzieś w przestrzeń, lecz teraz wzrok miałam skierowany w stronę drzwi. To co zobaczyłam rozwaliło mnie. RapMon zwijał się ze śmiechu, a Tae patrzył na mnie z otwartą buzią.
- Zamknij tą swoją jadaczkę bo ci mucha wleci.
- E-emi ?
- WoW jaki ty spostrzegawczy jesteś... - powiedziałam z ironicznym uśmiechem.
Nagle zostałam zaatakowana prze Taeusia, zaczął mnie przytulać tak, że powoli brakowało mi powietrza.
- D-dusisz... - powiedziałam ledwo słyszalnym głosem.
- Przepraszam! - wypuścił mnie ze swoich ramion. - Nadal nie mogę uwierzyć że tu jesteś. - powiedział z wielkim bananem na twarzy.
- To może mnie zaprosisz do środka?
- Jasne, daj walizkę. - zabrał mi bagaż i się odwrócił. - A ty nadal rechoczesz?
- K-K-KSIĘŻNICZKA... N-NA R-RUMAKU!!!!! - mówił rozbawiony lider. O jej chyba mi się oberwie.
- Dobra, dawno i nie prawda. Rusz dupę! - chyba się wkurzył...
- Muszę to powiedzieć reszcie. - powiedział już się uspokajając. - No dobra, niech ci będzie. Idę na spotkanie z managerem. Bedę wieczorem! - i znikł wchodząc do auta.
Weszliśmy do środka, zamknęłam za sobą drzwi a walizkę postawiłam w przedpokoju. Kuzyn spojrzał na mnie złowrogo. Taa... na stówę już nie żyję. Podszedł do mnie i uniósł w górę. Nie wiem nawet kiedy a byłam na plecach V. Zaczął podskakiwać i biegać ze mną na barana. Wybiegł ze mną do salonu i rzucił na kanapę.
- A teraz pożałujesz tego co powiedziałaś. - usiadł na mnie okrakiem.
- Ale co ja miałam zrobić ty moja księżniczko, nie wierzyłeś że to ja. -powiedziałam z ironicznym uśmiechem.
- Nie musiałaś wdawać się w szczegóły!
Nie mogłam się przestać śmiać, chłopak zaczął mnie bezlitośnie łaskotać. Znał mój każdy czuły punkt. Czułam się tak jakbyśmy cofnęli o parę lat wstecz. Zawsze razem i niezłączni. Tak się śmiałam, że chyba cały dom mnie już słyszał.
- Wiesz V jak zapraszasz jakąś dziewczynę i masz się z nią zabawiać to chociaż róbcie to u ciebie w pokoju. - obydwoje spojrzeliśmy na siebie a następnie w stronę głosu.
Moim oczom ukazała się grupka chłopców. Bez problemu ich rozpoznałam. Był to Jimin, J-Hope, Jin i Suga. Zwrócił nam uwagę Jin. Ja patrzyłam się tylko na chłopców z rozbawieniem. Starałam się nie wybuchnąć śmiechem ale jakoś się nie udało.
- W-wy chyba nie myślicie że z nim chodzę. - wszyscy spojrzeli zdezorientowani. - Z takim brzydalem. Żartujecie sobie.
- Ej! - V się uniósł. - Mów za siebie! Chcesz powtórkę z rozrywki?
- Nieeee, nawet nie próbuj. - powiedziałam z sztuczną paniką.
- Stop! - nagle wydarł się Suga. - W taki razie kim ty jesteś?
Od razu spoważniałam, wstałam i poprawiłam ciuchy oraz włosy. Stanęłam przed chłopakami, Tae stał za mną.
- Miło mi was poznać, nazywam się Emi. - spojrzeli na mnie z zdziwieniem. - Jestem kuzynką Tae-hyunga.
- Hej. - powiedzieli nieśmiało.
- Jak mogliście pomyśleć że chodzę z tym liliputem. - mówiąc to poczochrał mnie po włosach.
- Po pierwsze, jestem tylko troszkę niższa. Po drugie nie tykaj moich włosów. Po trzecie, księżniczko pamiętaj że mam na ciebie parę haków. - spojrzałam w oczy V i uśmiechnęłam się podle. - Dobra, muszę lecieć. Wpadłam tylko na chwilę się przywitać.
- Ale czekaj może zostaniesz na obiad? - spytał się mnie z uprzejmością Jin.
- A tak w ogóle gdzie się zatrzymasz? - Tae też musiał dodać swoje "cztery litery".
- Jeżeli nie będę się narzucać to chętnie zostanę, bo przyznam że jestem głodna. - uśmiechnęłam się do Jina. - A co do noclegu to twoje mama mnie do siebie przygarnęła^^. - powiedziałam kierują się do V.
- Nie! Nie pozwolę ci na to. Moja mam przecież spokoju ci nie da zostajesz tu nie ma nie. Śpisz u mnie.
- Ale...
- Powiedziałem coś.
- No oki.
Wszyscy zeszli się do kuchni. Jin nakrył do stołu i zaczęliśmy jeść wspólny posiłek. Pachniało niesamowicie, ciekawe czy tak samo smakuje,
- Mmmmm! Jin to jest pyszne! - serio mówię, moja mam lepiej nie gotuje.
- Ciesze się, że ci smakuje.
Najadłam się jak nigdy. Nasza wesoła gromadka powoli się poznawała. Bardzo polubiłam J-Hopa jest pozytywną osobą, chyba dobrze będziemy się dogadywać. Suga jest niestety jakiś oschły. Jimin jest nawet spoko, ale wkurza mnie fakt że cały czas się na nie lampi. Jin jest nawet fajny, na pewno świetnie gotuje. RapMon jeszcze nie wrócił, ale chyba źle zaczęliśmy. Niestety norci mnie jedno pytanie po głowie.
- Chłopcy, gdzie jest Jungkoook?
- U siebie na górze a co? - odpowiedział mi V.
- Tak się pytam. Dawno się nie widzieliśmy, z tobą chodziarz miałam jaki kol wiek kontakt. A z nim nie.
- Czekaj to ty go znasz, no wiesz nie o to chodzi że jest piosenkarzem tylko tak osobiście? - spytał zdziwiony Jimin.
- Ty naprawdę nic o mnie nie mówiłeś? - skierowałam się do Tae.
- No nie... - odpowiedział mi beztrosko.
- Dobra to opowiedz im o mnie a ja idę na górę się przywitać z mym dawnym przyjacielem .
- Czemu ja?! - Jeszcze się dziwi.
- Trzeba było informować ich na bieżąco. No widzisz musisz teraz nadrabiać. - nie oczekując już odpowiedzi od mojego kuzyna odeszłam od stołu i ruszyłam na górę.
Kiedy weszłam na piętro, znajdowałam się w długim korytarzu. Na każdych drzwiach była przymocowana tabliczka z imieniem. Nagle zatrzymałam się przy drzwiach z napisem " Kookie". Cykałam się tak samo jak przed wejściem do tego domu. Ale no cóż raz się żyje. Delikatnie zapukałam po czy usłyszałam tylko "Proszę!". Z niepewnością nacisnęłam klamkę i powoli uchyliłam drzwi. Moim oczom ukazał się nie już mały niewinny dzieciaczek z jakim się zawsze bawiłam w dzieciństwie. Tylko przystojny chłopak, który patrzył na mnie swoimi oczami. Tylko one się nie zmieniły...
________________________________________________________________________________
Witam, oto pierwszy rozdział na tym blogu. Mam nadzieję że spodoba ci się ta historia, która dopiero... się rozwija? Jeżeli są niestety jakieś błędy to strasznie za nie przepraszam. Zostaw po sobie ślad w komentarzu to bardzo motywuje ^-^. Do następnego posta! Bayo ;)
